قانون شاید یک در باشد ، ولی مادر نیست، دوست دارم به اندازه
خیلی مقدار بنشینم سیگار بکشم ، بغض کنم که لای سینه های مادرم را ازیاد ببرم و
مست بدوم با شلوارک در کوچه و بگویم میشود دمی شبیه هایده بود و خواند ، مستی هم
دیگه درد منو دوا نمیکنه ،،ولی شراب خونی از کنار تختم میچکد پایین ، عزیزی میگفت
اینقدر ناله ننویس میگویم مینویسم که آرام شوم بهش قول داده ام که غم ننویسم آیا
میتوانم ، خاطرش برایم آنقدر عزیز است که گر بگوید برو به کناره های رود اردن
میروم و ضجه هم نمیزنم.
نمیدانم مدام در خواب میبینم که باید از لبه ی یک پنجره بروم لبه ی آن پنجره که پایم خیس است و زیر پایم صابون ...این خواب خیلی تکرار میشود یعنی آنقدر که شده است یک رئالیته در زندگی ام...
یاد جمله ی عزیزم می افتم که مدام به من میگوید آرام گیر تا جهان بیاساید ، فرمان مران عذاب آرد...
جوانه های من خشک شاید هنوز نشده اند ولی بوی چاک سینه های نا پاک را حس میکنم که خط و رد وحشی ، نگاهشان خط می اندازد روی صورتم....
حرفهایم آنقدر زیاد است که میتوانم روی همه کاغذ های باطله ی دنیا تا شب مشق بنویسم بی آنکه کشک باشد و نتیجه ی رفتنش اشک باشد ، میتوانم میان یک سری اجساد تجزیه شوم و زندگی کنم ولی این هوایِ پَس دارد اَمانم را میبرد...
آیا باید دم بزنم یا سکوت کنم!!!!
میروم کنار گنج خانه ها، معبد پارتنون که بشوم یک رواق ...رواقِ دوشیزه ای در انحنای جهان..
یک ..دو..سه..
رفتنمان اشک میشود، دل خوشیمان خر...
چه کنیم.
نمیدانم مدام در خواب میبینم که باید از لبه ی یک پنجره بروم لبه ی آن پنجره که پایم خیس است و زیر پایم صابون ...این خواب خیلی تکرار میشود یعنی آنقدر که شده است یک رئالیته در زندگی ام...
یاد جمله ی عزیزم می افتم که مدام به من میگوید آرام گیر تا جهان بیاساید ، فرمان مران عذاب آرد...
جوانه های من خشک شاید هنوز نشده اند ولی بوی چاک سینه های نا پاک را حس میکنم که خط و رد وحشی ، نگاهشان خط می اندازد روی صورتم....
حرفهایم آنقدر زیاد است که میتوانم روی همه کاغذ های باطله ی دنیا تا شب مشق بنویسم بی آنکه کشک باشد و نتیجه ی رفتنش اشک باشد ، میتوانم میان یک سری اجساد تجزیه شوم و زندگی کنم ولی این هوایِ پَس دارد اَمانم را میبرد...
آیا باید دم بزنم یا سکوت کنم!!!!
میروم کنار گنج خانه ها، معبد پارتنون که بشوم یک رواق ...رواقِ دوشیزه ای در انحنای جهان..
یک ..دو..سه..
رفتنمان اشک میشود، دل خوشیمان خر...
چه کنیم.
